Golferselleboog (Mediale epicondylitis)
Ontstekingen treden op ten gevolge van lichamelijke overbelasting zoals bij zwaar werk en zware sport. Soms treden deze ontstekingen ook op bij reumatische ziekte. De uitgang “itis” betekent ontsteking. Een ontsteking is een proces in het lichaam met als kenmerken warmte, zwelling, roodheid, pijn en functieverlies. Als er ontstekingen zijn zonder dat infectie een rol speelt, dan hebben ze reumatische klachten als pijn en stijfheid tot gevolg.Iedereen kan dergelijke ontstekingen krijgen als er te veel druk of kracht wordt uitgeoefend op een bepaalde plaats. Vooral bij niet-getraind zijn. Een plotselinge krachtsinspanning, bijvoorbeeld bij het tillen van iets zwaars, kan een letsel veroorzaken. Deze ontstekingsreacties komen meestal voor bij mensen ouder dan 30 jaar. De meeste volwassenen hebben wel eens te maken gehad met pijnklachten rondom de gewrichten ten gevolge van overbelasting. De pijn kan soms zo erg zijn dat het aangetaste lichaamsdeel niet bewogen wordt. Bovendien kan er ’s nachts pijn optreden, als men op het aangetaste lichaamsdeel ligt. De pijn kan zich ook elders voordoen; dat wordt “gerefereerde” pijn genoemd. De verklaring hiervoor is dat de pijn van een ontsteking vaak wordt gevoeld in een bijbehorend, veel groter gebied van de huid. Een voorbeeld hiervan is de pijn in het midden van de bovenarm ten gevolge van een ontsteking in de schouder. Een ander voorbeeld is uitstralende pijn in de arm soms tot in de hand en vingers.
Wat is een golferselleboog?
Een golferselleboog in een ontsteking aan de binnenzijde (mediale zijde) van de elleboog. In de onderarm lopen veel spieren en vooral pezen waarmee de pols en vingers gestrekt en gebogen kunnen worden. De strekspieren/pezen zitten vast aan de buitenste elleboogknobbel, de buigspieren (flexor muscles zie afb. 1) aan de binnenste elleboogknobbel. De buitenste elleboogknobbel is betrokken bij tenniselleboog, de binnenste bij de golferselleboog. Belangrijke buig- onderarmspieren, die tot aan de vingers lopen, trekken relatief te hard aan de aanhechtingsplaats zodat bij de pees of spierbuik een zeurende chronische klacht ontstaat. Langdurige overbelasting van deze onderarmspieren ten opzichte van de andere groepen spieren in de onderarm is meestal de oorzaak. De aandoening heet wel golferselleboog, maar dat wil niet zeggen dat het alleen maar door golfen kan ontstaan. Het is ook regelmatig te zien bij tennissers, pitchers (honk- en softbal) of sportklimmers. Ook in het dagelijkse leven kan het optreden (bijvoorbeeld tegelzetters).
Afbeelding 1
- Pijn aan de binnenzijde van de elleboog.
- De pijn is vaak zeer indringend.
- Soms uitstralende pijn naar onderarm, pols en hand.
- Zelden uitstralend naar de bovenarm en schouder.
- Krachtsverlies en mogelijk coördinatiestoornis.
- De onderarm kan hard en gezwollen aanvoelen, ook in rustpositie.
- De klachten worden opgewekt bij het buigen van de vingers en tegelijkertijd de pols bewegen in de richting van de handpalm. Onderhands iets oppakken doet klachten opwekken.
Afbeelding 2
De meest voorkomende oorzaak van een golferselleboog is overbelasting. Iedere activiteit die een herhaalde, langdurige belasting geeft van de onderarmspieren gekoppeld aan een niet adequate rust kan tot overbelasting van deze spieren leiden. Dit kan zijn in de vorm van zwaar tillen of verkeerd bewegen vanuit de pols.
Maatregelen na het ontstaan van de golferselelboog
IJs in de acute fase de pijnlijke, soms opgezette plek. Gebruik een cold-pack 12 tot 15 minuten (doe een zakdoek of iets dergelijks tussen huid en cold-pack om brandblaren te voorkomen). Gebruik ijspakkingen 20 minuten (is minder koud). Gebruik deze koudepakkingen 2 à 3 maal daags. Soms kan het gebruik van een 'brace' verlichting brengen.
Preventie
Het vermijden of het verminderen van de activiteiten die de klacht in eerste instantie hebben veroorzaakt. Volg de adviezen van arts en/of fysiotherapeut op. Op die manier wordt spierkracht en conditie opgebouwd. Er ontstaat een toenemende belastbaarheid van het bewegingsapparaat. Toekomstige problemen worden zo voorkomen. Uiteraard is ook hier ''voorkomen beter dan genezen''. Dat betekent dat sporters, die hun onderarmen zeer intensief gebruiken, de armspieren specifiek dienen te trainen. De armspieren moeten symmetrisch en gelijk belast worden. Langdurige en eenzijdige trainingsvormen, moeten goed afgewisseld worden met oefenvormen die de spanning eraf halen. Ook hier gaat het weer om de juiste verhouding tussen maximale inspanning enerzijds en herstel anderzijds. Bij dagelijkse handelingen ligt overbelasting voor de hand. De desbetreffende spieren krijgen daardoor de weinig tijd om te herstellen. Herstel is noodzakelijk voor een goed gestel!
Behandeling
Rust is erg belangrijk. Absolute rust is niet nodig, wel kan het verstandig zijn om een aantal uren per dag een mitella te gebruiken. Iedere pijn die u in dit gebied forceert is gelijk aan onderhouden, zo niet erger maken, van de aandoening.
De arts zal in het algemeen geen absolute rust voor de arm voorschrijven. Daarnaast kan de arts medicijnen voorschrijven die de ontsteking en pijn doen afnemen.
Let op: doordat er minder pijn is, lijkt de aandoening onder controle. Dat is niet waar. Voorkom het zwaar belasten van de elleboog.
De arts kan ook injecteren. Hiervoor geldt hetzelfde verhaal als bij de medicijnen. Een injectie is effectiever omdat het ontstekingsremmende middel op de plek van de ontsteking kan inwerken.
Uit onderzoek is gebleken dat deze behandelmethode meestal snellere methode is tot herstel. Nog een nadeel van injecteren is dat de injectie om een enorme precisie vraagt en meestal maar twee keer op dezelfde plek gegeven kan worden omdat de kwaliteit van het weefsel lijdt onder de werking van het medicijn. Als niets wil helpen kan de chirurg nog ingeschakeld worden voor een operatie. Het resultaat van een operatieve ingreep is lang niet altijd even positief.
De standaard van het Koninklijk Nederlands Medisch Genootschap gaat uit van een uiteindelijk herstel voor (bijna)alle gevallen van epicondylitis, ook al kan het meer dan een jaar duren. Deze stelling lijkt uiterst dubieus, vooral als deze aandoening onvoldoende rust krijgt om te herstellen. Veel beroepen gunnen een elleboog nou eenmaal geen rust, denk aan de metselaar, de postsorteerder, de typiste en zo zijn er genoeg voorbeelden. De standaard adviseert de belasting van de elleboog niet helemaal te ontzien, dus op een rustige manier wel gebruik maken van de elleboog.
Uiteindelijk draait het hier om:
Zorg voor een goede (na)behandeling, gedoseerde rust en vooral niet te vroeg beginnen!!!!!
Fysiotherapeutische behandeling
De fysiotherapeut kan helpen met ultrageluid, stroomtherapie, oefentherapie, diepe massage (frictie). In een aantal praktijken wordt ook lasertherapie toegepast. Deze methode kan bij deze aandoening erg effectief zijn. De fysiotherapeut kan een elleboog brace adviseren. Dit is afhankelijk van de patiënt. Het effect hiervan is nog niet wetenschappelijk aangetoond maar het proberen waard.
De fysiotherapeutische behandeling zal zich richten op het verminderen van de pijn, het bewegelijk houden van gewrichten en het op lengte houden van spieren. Ook het verbeteren van de spierkracht is erg belangrijk omdat dit het weefsel sterker maakt. De golferselleboog zal dan in de toekomst minder snel ontstaan. Oefentherapie waarbij de zwakkere spieren worden versterkt, de verkorte spieren worden verlengd en de noodzakelijke balans tussen bepaalde spiergroepen wordt verbeterd. Verder kan de fysiotherapeut de locale doorbloeding trachten te verbeteren d.m.v. hardhandige massages (fricties, waardoor diep gelegen spieren bereikt kunnen worden) of met behulp van fysiotechnische apparaten ultrageluid of interferentie (fysische therapie).